de tuin ligt hier versleten, verdrongen in een hoek
waar niemand meer geweest is sinds moeder is gegaan
na bellen, flessen, glazen en een auto van rechts
die zonder het te merken haar de nuchterheid in reed

de lippenstiftenfilters van haar veel te rode mond
zijn niet te tellen zorgen uitgezaaid over het gras
waar ze een overtal aan uren met haar tranen heeft doorgebracht
uitgezogen, weer volgetankt en verlopen

maar nu heb je spijt van onverrichter zaken
nu heb je spijt en zal haar dood je raken

je brandt je aan de netels, het prikkeldraad dat snijdt
legt je wonden open, ze groeien met de tijd
je begint weer met roken en de as die zich scheidt
zal eeuwig met je stroken als de zerk je onder zoden smijt

maar nu heb je spijt van onverrichter zaken
nu heb je spijt en zal haar dood je raken
Bobbyyy!

je hebt kreupele gedachten
je bent geknakt omdat ze al die tijd
op jou heeft zitten wachten
oh God, wat een spijt
je hebt kreupele gedachten
je bent geknakt omdat ze al die tijd
op jou heeft zitten wachten
oh God, wat een spijt

oh God, wat een spijt
oh God, wat een spijt
oh God, wat een spijt